Grupa teatralna

Prezentacja aktorów

Rupali Daigne

“Belle”, c’est un mot qu’on dirait inventé pour elle, et que l’on traduit dans la langue sacrée brahmanique par… “Rupali” ! Et c’est pourtant bien loin de la vallée de l’Indus, en Ile-de-France précisément, que Rupali Daigne a fait ses classes et son éducation académique et sensible, et à Varsovie, depuis huit ans, qu’elle a établi son foyer.

Passionnée de danse classique et de photographie, Rupali évolue sur scène avec la précision d’un métronome et la grâce d’une étoile. Tantôt hautaine, exigeante et castratrice, tantôt séductrice, drôle et tactile… Là voici inaccessible et pourtant si proche… débordante de passion, prête à vous confier ce secret… qu’elle ne vous dira jamais… ou bien peut-être… mais ne le répétez pas… Méfiez-vous, cette polonophone maîtrise l’art de la dissimulation et sait brouiller les pistes… c’est une mystificatrice, c’est une comédienne !

Louise Sainte

Si d’aucuns se recueillent en serrant dans leurs mains une médaille miraculeuse pour prier Sainte Louise de la rue du Bac, d’autres, lycéens, voudront serrer dans les bras Louise Sainte grâce à qui ils l’ont obtenu miraculeusement, leur bac… Car Louise, à l’instar de la dame de Marillac, s’occupe des autres, et leur dévoile les arcanes et autres secrets de ce qui les mettra en relation avec autrui, le langage.

Que ce soit avec ses petits protégés, dans son cabinet d’orthophonie du lycée français de Varsovie, ou sur scène avec ses indécrottables complices, Louise maintient le cap, et pour y parvenir ne manque jamais d’artifice. C’est avec rigueur et un texte précis que Louise donne la réplique à ses partenaires, mais c’est avec passion qu’elle vous emmènera à destination. Et si Louise garde toujours le contrôle, ne vous y trompez pas, elle vous fera perdre le vôtre, et pour vous conquérir utilisera ses charmes, nombreux, et ses plus beaux atours.

Nicolas Florant

"Tekst, tekst i jeszcze raz tekst" tak właśnie powtarza regularnie Nicolas Florant... A jednak to muzyka, a dokładnie starodawna muzyka, jako pierwsza bije w przepełnionym sercu tego finansowego klawesynisty i wiolonczelisty, mieszkającego w Warszawie od 7 lat. Ponieważ słowa mają muzykę, a muzyka to narracja. Bo teatr do nas przemawia i tylko on umie to wyrazić bardzo melodyjnie. Krótko mówiąc, czy to dla śmiechu, czy do płaczu, Nicolas lubi wnosić precyzję, pasję i nieumiarkowaną miłość do języka francuskiego, we wszystkich formach!

Gilles Guy

Właściciel winiarni nazwanej „Le Rendez-Vous” na słynnej warszawskiej Saskiej Kępie! Gilles przeniósł się 11 lat temu do Polski, gdzie swoje talenty jako sommelier i jako aktor oddaje w imię służby miłości Francji. Ten grzmiący i pryskający śmiechem rodem z Bordeaux, nieco chełpliwy gość, zawsze wypełnia atmosferę nadmiarem i hojnością, a czasem nawet finezją! Gilles, to Château Margaux, który przelewa się do glinianej karafki...

Fabrice Hourlier

Il sera intarissable sur Schumpeter, Adam Smith ou Ricardo, à moins que vous n’ayez l’idée lumineuse de le lancer sur Feydeau, Tchekhov ou Stanisław Mrożek… Hé oui, Fabrice Hourlier est un fin connaisseur des sciences économiques et sociales qu’il enseigne au lycée français de Varsovie depuis presque 18 ans, mais il est également un amoureux des planches ! Et c’est l’adrénaline et la volonté de se donner totalement qui poussent Fabrice à se produire sur scène, en français ou en polonais s’il vous plaît, pour le plus grand bonheur du public.

L’activité intellectuelle de Fabrice ne l’a pas privé d’aptitudes toutes particulières quant à l’usage de ses mains, qu’il utilise pour créer, découper le bois ou souder le métal, avec autant d’aisance qu’il façonne les émotions. Et c’est justement sur scène qu’il vient incarner ce souci du geste précis, alliant le savoir-faire de l’artisan et la vision de l’artiste.

Frédéric Chauveau

D’un point de vue expatrio-polonais, c’est notre doyen, notre commandeur… Putain, 24 ans d’expatriation, on s’incline… Et pourtant, il n’a rien d’une statue… Une vie en mouvement et un caractère bien trempé pour cet instituteur qui a vu passer tant de nos enfants sur les bancs de l’école du lycée français de Varsovie, dont les siens, trois au total.

Conseiller des Français de l'étranger, instituteur, voilà semble-t-il le portrait d’un notable plan plan et bien sous tous rapports… hé bien détrompez-vous ! Il y a un feu qui brûle derrière les honneurs de la République, et un désir ardent de brûler les planches ! Mais c’est avec une force tranquille que Frédéric s’est lancé dans l’incandescente aventure des Didasca’Quoi et dans leurs délires insensés.

Filip Pielaszek

Agnieszka Florant

Biega i biega! Czy to choroba? Chyba nie. Ta maratonka nigdy się nie męczy. Miłośniczka długodystansowego biegania, pasjonuje się również dalekowschodnimi językami obcymi, których uczy się z wielkim zapałem. Czy dla sztuki „Le Carton” jej wysiłki nie pójdą na marne ? zobaczymy… Zresztą nieważne, to co ona lubi najbardziej, to spontan, nic nie planować, najpierw wyruszyć w przygodę, nie martwiąc się o podróż powrotna!

Absolwenci trupy

Yoan Compère

Teatr? Rodzinna sprawa... ah heck, już zrobione... a jednak to właśnie na scenie Yoan Compère poznał swoją żonę i to właśnie na scenie czuje się najbardziej jak w domu. Yoan pochodzi z Blois, królewskiej rezydencji i latarni renesansu, i podobnie jak Franciszek I, opuścił ją. I to właśnie w Warszawie założył dom [3] lata temu; nowa sceneria, nowy scenariusz i aktor ruszył w drogę... Pasja do aktorstwa, miłość do publiczności i luz młodego aktora - oto obietnica, którą wam złożył!

Aslı Sümer

Intensywny… taki właśnie jest temperament tej śródziemnomorskiej kobiety, która kocha słowa i poezję. Aslı Sümer jest koneserką kultury francuskiej i wyrafinowania, której po raz pierwszy uczyła się na ławach amfiteatrów w Istambule. Ta wielbicielka i tłumaczka Bourdieu sprawia, że struny naszych nastrojów wibrują na scenie czasami z gorącą pasją czasami z mrożącym spojrzeniem - tak intensywnym, że rozpraszają kolegów na scenie.

Gabriela Piotrowska

Jest Francuzką czy Polką? Jedno i drugie... Gabriela Piotrowska wyraża się w języku Moliera z taką samą łatwością, jak w języku Mickiewicza, i nie bez powodu najmłodsza członkini trupy znajduje się na skrzyżowaniu dwóch kultur, które zderzają się ze sobą, pełne i kompletne. Gabriela, absolwentka filologii romańskiej i sztuk plastycznych, pasjonuje się literaturą, malarstwem i innymi nonsensami, które są kluczowe dla naszego życia jako akrobatów. Zawsze autentyczna i nigdy nie stroniąca od sztuczności, Gabriela przypomina nam, że „sztuka jest najpiękniejszym z kłamstw”.

Gosia Turowska

Gosia Turowska jest czarodziejką finansów, przedsiębiorcą, który lubi mieć kontrolę nad własnym życiem, ale to na scenie zobaczysz, jak odpuszcza i jest najbardziej przedsiębiorczym...

Boris Fournier

Teatr ? Każdy przyzna, że jego zapał do każdego słowa tekstu sztuki można porównać do pracy Stachanowskiego. Borys przyjechał do Polski 14 lat temu. Oprócz tego że on lubi grać, i jest wiecznie niezadowolonym człowiekiem to przede wszystkim lubi pracować. Z zamiłowaniem poświęca się modelowaniu i rzeźbieniu w glinie, z której wszyscy jesteśmy stworzeni. Jedni członkowie trupy nazywają go „dyktatorem”, inni wręcz przeciwnie, uważają go za „doskonałego perfekcjonistę”, w każdym razie z wielkim szacunkiem i podziwem każdy patrzy na jego oczywisty talent…

Hélène Ronfort

Jest skąpa, obłudna, sprytna i cyniczna... zmysłowa do granic lekkomyślności... szlachetna, burżuazyjna, wredna i próżna... mizantropijna, nie zapominając o byciu kokieteryjną....
Cóż... można powiedzieć, że jest ubrana jak na zimę! Wszystko to w jednym małym kawałku kobiety, ledwie 5 stóp wzrostu! Tak i nie! To Hélène Ronfort, nauczycielka literatury, a przede wszystkim aktorka!
Jest Armande, Arnolphe, Alceste i Dom Juan; Trissotin, Tartuffe, Philaminte i Jourdain... Hélène jest szanowana, ale jest złodziejką... Wymyśla siebie... naśladuje... jest oszustką! To, co kocha najbardziej, to rozśmieszać cię odpowiednimi słowami i właściwą intonacją. Z atmosferą niczego, z atmosferą wszystkiego, będziesz jej wspólnikiem!